Geïnspireerd door het kindertheater van Jozef van den Berg belandde ik op de Kleine academie, een comedia dell’arte gefundeerde toneelschool in Brussel. Ik mistte echter in het theater al snel het zingen en vooral de interactie met het publiek. Om die vierde wand te doorbreken ben ik in 1998 samen met Jasper Smit cabaretduo ‘Olaf en Jasper’ begonnen. In elf jaar hebben we vijf avondvullende voorstellingen geschreven en met trots gespeeld door heel Nederland. Bovendien heb ik, door de directe en nooit voorspelbare interactie met een publiek, mijn hard verpand aan het presenteren. Het omgaan met groepsdynamiek en het sturen daarvan is mij op het lijf geschreven. Uiteindelijk ben ik, via een omweg langs het cabaret, toch terecht gekomen bij mijn eerste inspiratiebron, het kindertheater. Ik kon het fysieke van mijn opleiding en de liefde voor de ongekleurde reactie van kinderen nu eindelijk combineren in de voorstelling POEP (Over een kleine mol die wou weten wie er op zijn kop gepoept heeft). Deze hervonden passie laat ik niet meer los dus een eigen theatergroep (Meneer Monster) en een tweede voorstelling (de Gruffalo) zijn inmiddels een feit. Verder is, door het geven van workshops cabaret, mijn liefde voor het lesgeven aangewakkerd. Ik kom uit een lange lijn van leraren, teruggaand tot mijn overgrootvader, en ondanks herhaaldelijk tegen mijn vader te hebben gezegd dat ik die lijn zou doorbreken: “Ik wil acteur worden” kruipt het bloed waar het niet gaan kan. Inmiddels geef ik met veel liefde les op meerdere scholen door heel Nederland en zal die passie, naast het acteren, blijven koesteren.