Yvonne

In Sicilië ben ik een tijdje nauw betrokken geweest bij een theater. Daar gaven ze regelmatig cursussen. Ik heb daar met twee voor acteren en één voor dans meegedaan. Verder heb ik de dingen opgepikt, doordat ik een groot inlevingsvermogen heb en levenservaring. Dit klinkt erg mager, maar vergis u niet, juist gevoel kan ik overbrengen in mijn spel. Inleven in een rol gaat als vanzelf. Met dansen heb ik een goed ritmegevoel en mijn zingen heb ik met zanglessen verbeterd. Met alles ben ik geen professioneel. Voor een amateur ben ik echter bovenmatig.
Acteren, dansen, zingen, theatermaken, het is een professie. Dat vind ik zeer zeker. Daarvoor heb je natuurlijk een opleiding voor nodig. Ik heb dan ook de langste mooiste en intensiefste theater opleiding genoten die je je maar voor kunt stellen. Echt theater vind je op straat. Het zijn de mensen en de dingen die je ziet en meemaakt. Soms doe je er aan mee, soms kijk je alleen maar toe. Ik heb jarenlang zonder geld rondgetrokken en mij op allerlei manieren proberen te redden. Niets heb ik mij in de weg laten staan om een doel te bereiken. Dat betekend dat ik in allerlei situaties terecht kwam die niet gewoon waren. Op straat geleefd, bij mensen korte tijd verbleven in allerlei culturen, in bossen overleeft, etc. Ik houd het meest van kleinkunst. Dit was kleinkunst intensief beleven. Opgaan in het theater wat leven heet. Zoveel heb ik er geleerd, zoveel kan ik nu laten zien.