Als verlegen kind draaide er een knop om toen ik een script in mn handen geduwd kreeg van school. Ineens speelde het verlegen muurbloempje een rol als “diva assistente” die op het podium voor 100en mensen stond. Ik dacht niet meer aan wat mensen van me zouden denken, de knop stond op automatische piloot en ik ging ervoor. Ik heb me daarna ontzettend trots gevoeld. Dat moment besefte ik dat het in me zat om te acteren. Nu, met 29 jaar, ben ik niet meer zo’n verlegen muurbloempje, maar ook geen persoon die constant maar op de voorgrond wil staan. Een beetje tussenin. Ik ben een vriendelijke vlotte meid, sportief en vrij sociaal. Ik studeer psychologie en ben werkzaam als receptioniste bij een cosmetisch kliniek. Ik zou graag willen ontdekken hoe acteren zal zijn. Die interesse in nooit weggegaan, nu nog aankijken of ik daadwerkelijk een talent erin heb.