Column Film
Figuranten gezocht door speelfilm Dorsvloer vol Confetti
Voor de nieuwe speelfilm Dorsvloer Vol Confetti is Column Film op zoek naar mannen en vrouwen die op 22 juli willen komen figureren op de gezelligste set van Nederland! Dorsvloer Vol Confetti is een verfilming van het gelijknamige boek van Franca Treur.
Op 22 juli wordt een kerkscene opgenomen in een kerk in Oostburg (Zeeland). Voor deze scene zijn we op zoek naar mannen en vrouwen die de kerkbezoekers willen spelen. Het is niet nodig dat de kerkgangers loepzuiver kunnen zingen, maar als u goed kunt zingen is dat uiteraard mooi meegenomen. Het is echter zeker geen vereiste.
In juli en augustus zijn er meer opnamedagen waar figuranten van alle leeftijden nodig zijn, ook hier kun je je uiteraard voor opgeven!
Synopsis:
Dorsvloer vol Confetti, het debuut van schrijver Franca Treur (1979), is een opmerkelijk succes, en brengt veel teweeg in het milieu waarin het boek zich afspeelt. Franca Treur zet zich niet af tegen dat milieu, maar geeft er juist een gevoelig, liefdevol portret van, ook al verwijdert de hoofdpersoon zich langzaam maar zeker definitief uit die omgeving. Die hoofdpersoon, de jonge Katelijne (in het begin 12 jaar), groeit in de jaren tachtig en negentig op in een strenggelovig boerengezin in Zeeland. Als enig meisje tussen zes broers wordt ze nauwelijks bij het boerenwerk betrokken. Hierdoor gaan ook de gesprekken aan tafel grotendeels aan haar voorbij.
Terwijl haar verlangen om mee te doen onverminderd groot blijft, gaan haar gedachten hun eigen gang. Daarbij laat ze zich meeslepen door verhalen. Familieverhalen, dorpsroddels, Bijbelverhalen, bekeringsgeschiedenissen. Ook sprookjes, al mag ze die eigenlijk niet lezen, omdat het leugens zijn die haar maar afhouden van de Waarheid. Ze geeft daarmee blijk van een sterke drang om het dagelijkse bestaan te ontstijgen. Voor haar is lezen, en leren, dè manier om haar leven op de boerderij achter zich te kunnen laten.
Katelijne realiseert zich dat ze een geur achter wil laten, ook al is dat ijdel in de ogen van God. Dat Katelijne aan het einde van de film haar familie letterlijk bedelft onder letters, symboliseert dat. Het is haar manier om haar liefde voor de literatuur te delen en daarmee afscheid te nemen van haar jeugd. Katelijne moet haar eigen weg gaan om te worden wie ze wil zijn.
Amsterdam, NL
Figuratie
Onbetaald
