Op deze editie van het Nederlands Film Festival gaat de afstudeerfilm 'Viva la Fons!' in premiere. Rollen worden gespeeld door o.a. gast van het jaar Anneke Blok, Evert van der Meulen en Thijs Romer. Overige rollen worden gespeeld door Carolien Spoor, Gigi Ravelli en Martin van Waardenberg. Viva la Fons! gaat over een showmaster aan het eind van zijn carriere. Wanneer hij wordt geconfronteerd met het stoppen van zijn langlopende tv-show stort zijn wereld langzaam maar zeker in elkaar. Viva la Fons! is de afstudeerfilm voor vijf studenten van de Hogeschool voor de Kunsten. Regie/scenario: Tom Rijpert, Productie: Faye Wilkie, Casting/First A.D.: Fem Petraeus, Camera: Jelle van der Does, Art Direction: Manon Peters

Wan pipel : gerestaureerde Surinaamse klassieker in premiere Op 28 september vindt op het Nederlands Film Festival in Utrecht de Nederlandse premiere plaats van de geheel gerestaureerde film Wan pipel (1976). Regisseur Pim de la Parra zal hierbij aanwezig zijn. De la Parra's vertelling over de in Nederland studerende Surinamer Roy Ferrol die terugkeert naar de net afgekondigde Republiek Suriname, geldt als de eerste Surinaamse speelfilm. Volgens EYE-conservator Emjay Rechsteiner, supervisor van de restauratie, 'spatten de kleuren van Suriname weer net zo van het doek als bij de premiere in 1976'. Naar aanleiding van de heruitbreng van Wan pipel organiseert EYE een programma rond Pim de la Parra, een van Nederlands meest markante regisseurs. Dinsdag 28 september: persconferentie met Pim de la Parra in Utrecht. Tijd en plaats worden nog nader bekend gemaakt. 28 September - Premiere Wan pipel op het Nederlands Film Festival. Aansluitend is de film in de Nederlandse filmtheaters te zien. Vanaf 30 september - Pim de la Parra programma in EYE 3 Oktober - De Surinaamse films van Pim de la Parra, met aansluitend vraaggesprek met de regisseur in EYE. Programmainformatie en aanvangstijden op www.eyefilm.nl Surinaamse klassieker In Suriname geldt Wan pipel als een absolute klassieker. De film, die zijn wereldpremiere beleefde op het Cannes-filmfestival van 1976, bleef jaren in roulatie en wordt nog ieder jaar rond de Onafhankelijkheidsdag op de Surinaamse televisie vertoond. Volgens velen is het de enige echte speelfilm die in en over Suriname is gemaakt. Met Wan pipel sneed regisseur De la Parra beladen thema's aan: de relatie tussen voormalig moederland Nederland en de pas uitgeroepen Republiek Suriname en de verhouding tussen de verschillende bevolkingsgroepen van Suriname. Kiest de creool Roy (Borger Breeveld) voor zijn blanke Nederlandse vriendin Karina (Willeke van Ammelrooy) en een carriere in het welvarende Nederland of volgt hij zijn hart en trouwt hij met de Hindoestaanse Rubia (Diana Gangaram Panday), zijn grote liefde, en helpt hij het net zelfstandig geworden Suriname opbouwen? De la Parra liet onnadrukkelijk de politieke en raciale spanningen zien van het multi-etnische Suriname, tegen de achtergrond van een liefdesgeschiedenis tussen een creoolse student en een Hindoestaanse jonge vrouw. Bijna 35 jaar later geldt de film nog steeds als richtingwijzer voor wie iets van Suriname wil begrijpen. Pim de la Parra Met medeproducer, -scenarist en -regisseur Wim Verstappen schudde Pim de la Parra (Paramaribo, 1940) in de jaren zestig het Nederlandse filmwereldje op. Productiemaatschappij $corpio Films baarde opzien met vrijzinnige speelfilms als De minder gelukkige terugkeer van Joszef Katus naar het land van Rembrandt (1966), Blue Movie (1971) en Frank & Eva: Living Apart Together (1973), Wan pipel (1976). Ook de Nederlandse filmkritiek werd opgefrist door de komst van het blad Skoop (1962-1993), waarvan De la Parra medeoprichter was. Als regisseur en producent kende De la Parra (financiele) pieken en dalen; vanaf de jaren tachtig gold hij als godfather van de Nederlandse minimal movie: in hoge mate geimproviseerde lowbudget en no-budget speelfilms waarin het complexe liefdesleven van de hoofdrolspelers vaak tot verwarrende en tragikomische verwikkelingen leidt. Binnenkort verschijnt over de controversiële cineast de film Parradox van In-Soo Radstake (Made in Korea). Centraal in deze persoonlijke documentaire staan films, vrouwen, ego en geld - belangrijke thema's in De La Parra's leven. EYE werkt aan de restauratie van nagenoeg het volledige oeuvre van De la Parra. De la Parra-programma in EYE Ter gelegenheid van de restauratie en heruitbreng van Wan pipel stelt EYE een programma samen, dat focust op de relatie De la Parra - Suriname. Als een van de weinige filmmakers in Nederland toonde De la Parra interesse in de net zelfstandig geworden ex-kolonie. Ook op latere leeftijd verflauwde De la Parra's engagement met zijn vaderland niet. In 2005 was hij de drijvende kracht achter de oprichting van de Surinaamse Film Academie in Paramaribo. Naast Wan pipel is ook De la Parra's recente Surinaamse werk te zien, aangevuld met twee films uit de jaren tachtig, door De la Parra zelf geselecteerd en onlangs door EYE gerestaureerd. De la Parra-dag: drie films en publieksinterview door Ivette Forster in EYE Op zondag 3 oktober zijn vanaf 13.00 drie door Pim de la Parra in Suriname opgenomen films te zien in EYE: Wan pipel (1976), Het geheim van de Saramacca-rivier (2007) en Het laatste verlangen (2008). In zijn laatste werk brengt de nu 70-jarige regisseur al zijn fascinaties bij elkaar: liefde, erotiek, de Caribische manier van leven, de Surinaamse geschiedenis en de drang om over dat alles lichtvoetige films te maken, ongehinderd door volledig uitgewerkte, 'doodgeschreven' scenario's of door fondsen en producers opgelegde verplichtingen. Na de vertoning van Wan pipel zal documentairemaakster en tv-presentatrice Ivette Forster De la Parra interviewen voor publiek. De live muzikale omlijsting wordt verzorgd door Flower to the People (Fleur Tolman en Frank Ong-Alok, die ook de filmmuziek verzorgden bij Het laatste verlangen). Dagprijs ââ€Å¡Ã‚¬20,-. De films zijn ook los te bezoeken.

Er staat een uitgebreid interview van mij met Jos Stelling de mede-oprichter van het Nederlands Filmfestival in de nieuwe SKRIEN

Hij speelde al bij en hoofdrollen in films en op tv. Als unfunny Clown bijvoorbeeld in de serie Klein Holland of in films die dankzij hem met awards op binnen en buitenlandse filmfestivals bekroond werden zoals Consumptie verplicht. Zondag 19 september is acteur Armin Scheuten te gast op het gevaarlijk goed kunst&festival in Nijmegen. De korte film I quit, waarin Scheuten een kantoormedewerker speelt en die ook al drie keer genomineerd was, wordt er getoond in de valkofzaal van het Lindeberg in Nijmegen. Scheuten, die eigenlijk theatermaker was en in Duitsland radioprogramma's presenteerde, werkt en leeft sinds 2004 in Nederland en is sinds 2007 vaker te zien op tv en in films. Zijn debuut maakte hij 2007 bij Paul de Leeuw en diverse andere programma's. Eerste film en tv rollen waren het gevolg. Inmiddels werkt hij samen met bekende Duitse en Nederlandse acteurs aan allerlei projecten. De opnamen van de Nederlandse thriller Omega, met Scheuten in een hoofdrol zijn al begonnen. Evenals opnamen voor de jeugdfilm mijn hart is niet van steen, waarin hij ook de dramaturgie voor zijn rekening heeft genomen. Begin 2011 gaan de opnamen van de jeugdfilm de Uitvinders en het Zonnewiel van start, waarin Scheuten een messenwerper speelt. Tevens werkt hij als docent acteren in cursussen en opleidingen voor jonge kunstenaren en acteurs en als regisseur. De organisatie van het gevaarlijk goed festival heeft Scheuten daarom als eregast uitgenodigd, juist ook omdat hij jonge filmmakers steunt en de kunst in Nederland probeert te bevorderen.

Reality Films heeft de eerste officiele trailer gepubliceerd van de nieuwe Britse speelfilm 'The Stone'. In deze paranormale thriller van regisseur Philip Gardiner gaat een groep mensen op zoek naar het leven na de dood, waarbij ze allen meer ontdekken dan hen lief is. In de film speelt de nederlandse singer/songwriter Corjan de Raaf de rol van Mark Godwin. Hij schreef ook de titelsong voor de film. De muziekvideo voor deze song "Haunting me Down" komt tegelijk uit met de film. De film komt volgend jaar uit en wordt gedistribueerd door Warner Bros Home Entertainment in samenwerking met ADA Filmworks. Check de trailer: http://thestonefilm.com/trailer/

Het Leids Film Festival viert dit jaar haar eerste lustrum en introduceert voor de gelegenheid een nieuwe filmprijs: de Iron Herring. Met deze prijs, die uniek is in Nederland, hoopt het festival dat betere films door meer mensen in de bioscoop gezien kunnen worden. De organisatie heeft zes internationale, narratieve speelfilms geselecteerd om ze een kans te geven op een Nederlandse release. Veel van de films die je op het festival ziet, bereiken nooit de bioscopen. Mede-oprichter van het festival Michael Roumen: 'Elk jaar worden er prachtige films gemaakt die niet uitkomen in Nederland. Dat vinden we echt heel erg zonde' Een professionele, internationale jury beoordeelt tijdens het festival welke film de Iron Herring Award wint. Het bijbehorende prijzengeld van 10.000,- euro wordt niet aan de filmmaker of de producer uitgereikt, maar aan de distributeur die de film in Nederland verspreidt. Op deze manier wil het festival niet zozeer stimuleren dat films gemaakt worden, maar dat ze vertoond worden en die insteek is nieuw in de Nederlandse filmwereld. Door in de kosten voor distributie tegemoet te komen, hoopt het festival de aankoop van arthouse films een duwtje in de rug te geven. Michael Roumen: 'Het doel is dat goeie, internationale films ook daadwerkelijk te zien zijn in Nederland en niet alleen tijdens festivals. Een distributeur heeft niet altijd genoeg budget, daar helpen wij bij'. De kansmakers op een Iron Herring zijn dit jaar: My Brothers (IRL 2010), (Untitled) (USA 2009), How I Ended This Summer (RUS 2010), My Suicide (USA 2009), The Trotsky (CAN 2009), Breaking Upwards (USA 2009). De juryleden zijn: Jos Stelling (Nederlandse regisseur), Matthijs Wouter Knol (Hoofd Programmering Berlinale Talent Campus) en Sam Klebanov (Russische distributeur en producent). De Iron Herring wordt mede mogelijk gemaakt door hoofdsponsor Ziggo.

De korte comedy thriller Off Road van filmmakers Martijn Smits en Erwin van den Eshof is afgelopen weekend tijdens het internationale film festival Film by the Sea in Vlissingen in de prijzen gevallen. De zwarte komedie Off Road met Kenan Raven in de hoofdrol gaat over een paranoïde man die ruzie krijgt met zijn tomtom. De film won zowel DELTA Young Talent Award voor beste korte film als de publieksprijs tijdens de landelijke competitie voor filmmakers tussen de 14 en 35 jaar. Naast de Award mocht het duo 1000 euro in ontvangst nemen. De jury van de DELTA Young Talent Award bestaat uit Hugo Metsers, Monic Hendrickx, Pieter Verhoeff, Matthijs van de Sande Bakhuyzen en Thomas Acda. Filmmakers Martijn Smits en Erwin van den Eshof zijn beide verantwoordelijk voor scenario en regie. Bekijk de film op www.martijnsmits.com

Van 8 t/m 12 september vond de vijfde editie van BUT Film Festival plaats in Breda. BUT is opsomming van de genres B-movie, Underground en Trash en richt zich op eigenzinnige cinema die afwijkt van de doorsnee film die in de bioscopen, videotheken en op internet te vinden is. De organisatie kijkt terug op een succesvol festival met bijna een verdubbeling van het aantal bezoekers op de nieuwe locatie in de Bredase St. Janstraat. Prijswinnaars BUT-Awards Op zaterdag 11 september vond de uitreiking van de BUT-Awards plaats in de goed gevulde concertzaal van Kunstencentrum de Nieuwe Veste. Voorafgaand aan de uitreiking ging de eerste echte BUT-zombiefilm Earman and the revenge of the zombie-chick-squad (2010) in premiere. Bijzonder is dat deze film is gemaakt op het BUT filmfestival door filmmaker Thijs van Gasteren. De winnaar van de BUT-award voor de beste short was: The terrible thing of Alpha-9 (2009) van Jake Armstrong (USA). Deze animatiefilm gaat over een bountyhunter die naar een eenzame planeet in de ruimte reist om een verschrikkelijk monster te doden. Op de shortlist van de genomineerde features stonden: Earthling (2010) van Clay Liford (USA), The diamonds of metro Valley (2010) van Aaron Arendt (USA) en Mi (2009) van Cesar del Alamo (Spanje). De jury heeft gekeken naar originaliteit en de manier waarop het verhaal is verteld. Clay Liford kreeg het met Earthling voor elkaar om de verschillende elementen van B-movie, Underground en Trash op zeer geraffineerde wijze bij elkaar te brengen en won de BUT-Award 2010. De fantastisch uitziende award, een meer dan levensgroot oog in een goudkleurige sokkel, werd gemaakt door Cor Vermeulen van House of Wax (Bredaas griezelmuseum). Voor een terugblik op het BUT Film festival 2010 kunt u alle afleveringen van BUT-TV bekijken: http://www.butff.nl