Het Nederlandse filmcomponisten-trio Wiegel/Meirmans/Snitker bekend van o.a. de filmmuziek van de films Alles is Liefde en Komt een Vrouw bij de Dokter hebben afgelopen weekeinde in Oostende de Vlaamse Filmprijs 2010 mogen ontvangen. De prijs, in de categorie 'Bijzondere Prestatie', ontvingen de componisten voor hun filmscore van Dossier K. van regisseur Jan Verheyen, gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Jef Geeraerts. Met bijna 3 miljoen Box Office was deze misdaadthriller in Belgie een regelrechte hit. De film die zich afspeelt in het grimmige universum van de Albanese maffia in Antwerpen, trok ruim 400.000 bezoekers. Ook in Nederland werd de film met uitstekende kritieken goed ontvangen. Wiegel/Meirmans/Snitker heeft voor Dossier K. een duister klankpalet gecreeerd waar onderhuids het noodlotsdrama in weerklinkt. Een belangrijke rol is weggelegd voor etnische klanken van instrumenten als Duduk, Cimbalom en zingende zaag. In de ritmische laag van de score heeft het trio een experimentele klanklaag toegevoegd middels het gebruik van allerlei soorten papier. Kleine en grote vellen papier van soms wel een paar meter lang werden vescheurd en verfrommeld. Tevens werd het papier als percussieinstrument gebruikt waardoor het verdwenen Dossier K op een subtiel onderbewust niveau in de muziek een rol speelt. In de Variety-review stond te lezen: 'The menacing score is providing an edge-of-your seat feel'. De volgende films met muziek van Wiegel/Meirmans/Snitker zullen de komende tijd in premiere gaan: - Schemer, van Hanro Smitsman. Wereldpremiere San Sebastian Filmfestival. (selectie Gouden Kalf Competitie NFF - Smoorverliefd, van Hilde van Mieghem. Openingsfilm Filmfestival Gent - Grace en Mooie Gerrit van Ineke Houtman. Voor deze muziekfilm heeft WMS samengewerkt met Vincent van Warmerdam. - Bukowski, een NPS kort film van Daan Bakker. (selectie Gouden Kalf Competitie NFF - Rosalinde, een NPS kort film van Rogier Hesp. (selectie Gouden Kalf Competitie NFF

Het satirische VPRO-programma Toren C heeft in Korea de Seoul Drama Award 2010 gewonnen in de categorie 'beste actrices'. Hoewel de serie nooit is aangekocht door het land, is het talent van makers Margot Ros en Maike Meijer nu dus wel erkend. De uitreiking van de Seoul Drama Awards is 1 van de grootste shows van Azie, waar 43 landen samenkomen. Maike Meijer en Margot Ros: 'Dit zijn de Grammy's van het Oosten. We vinden het een enorme eer om over de Aziatische rode loper te mogen lopen. Een groot deel van de bevolking heeft live naar de uitzending gekeken. Wie weet zijn we straks 'big' in Korea!' Co-producent Dan Blazer van Blazhoffski: 'Fantastisch dat de prestaties van Margot en Maike ook in het buitenland worden gewaardeerd. Ze hadden in 2009 al de Lira Scenarioprijs gewonnen voor hun schrijverstalent en nu deze voor hun acteerprestaties. Dit zegt ook veel over de internationale klasse en potentie van Toren C.'' Frank Wiering, VPRO hoofdredacteur televisie: 'Deze prijs bevestigt dat VPRO-humor onderscheidend is en wereldwijd groot kan zijn.' Komend seizoen is de derde serie van Toren C te zien bij de VPRO.

Op deze editie van het Nederlands Film Festival gaat de afstudeerfilm 'Viva la Fons!' in premiere. Rollen worden gespeeld door o.a. gast van het jaar Anneke Blok, Evert van der Meulen en Thijs Romer. Overige rollen worden gespeeld door Carolien Spoor, Gigi Ravelli en Martin van Waardenberg. Viva la Fons! gaat over een showmaster aan het eind van zijn carriere. Wanneer hij wordt geconfronteerd met het stoppen van zijn langlopende tv-show stort zijn wereld langzaam maar zeker in elkaar. Viva la Fons! is de afstudeerfilm voor vijf studenten van de Hogeschool voor de Kunsten. Regie/scenario: Tom Rijpert, Productie: Faye Wilkie, Casting/First A.D.: Fem Petraeus, Camera: Jelle van der Does, Art Direction: Manon Peters

Wan pipel : gerestaureerde Surinaamse klassieker in premiere Op 28 september vindt op het Nederlands Film Festival in Utrecht de Nederlandse premiere plaats van de geheel gerestaureerde film Wan pipel (1976). Regisseur Pim de la Parra zal hierbij aanwezig zijn. De la Parra's vertelling over de in Nederland studerende Surinamer Roy Ferrol die terugkeert naar de net afgekondigde Republiek Suriname, geldt als de eerste Surinaamse speelfilm. Volgens EYE-conservator Emjay Rechsteiner, supervisor van de restauratie, 'spatten de kleuren van Suriname weer net zo van het doek als bij de premiere in 1976'. Naar aanleiding van de heruitbreng van Wan pipel organiseert EYE een programma rond Pim de la Parra, een van Nederlands meest markante regisseurs. Dinsdag 28 september: persconferentie met Pim de la Parra in Utrecht. Tijd en plaats worden nog nader bekend gemaakt. 28 September - Premiere Wan pipel op het Nederlands Film Festival. Aansluitend is de film in de Nederlandse filmtheaters te zien. Vanaf 30 september - Pim de la Parra programma in EYE 3 Oktober - De Surinaamse films van Pim de la Parra, met aansluitend vraaggesprek met de regisseur in EYE. Programmainformatie en aanvangstijden op www.eyefilm.nl Surinaamse klassieker In Suriname geldt Wan pipel als een absolute klassieker. De film, die zijn wereldpremiere beleefde op het Cannes-filmfestival van 1976, bleef jaren in roulatie en wordt nog ieder jaar rond de Onafhankelijkheidsdag op de Surinaamse televisie vertoond. Volgens velen is het de enige echte speelfilm die in en over Suriname is gemaakt. Met Wan pipel sneed regisseur De la Parra beladen thema's aan: de relatie tussen voormalig moederland Nederland en de pas uitgeroepen Republiek Suriname en de verhouding tussen de verschillende bevolkingsgroepen van Suriname. Kiest de creool Roy (Borger Breeveld) voor zijn blanke Nederlandse vriendin Karina (Willeke van Ammelrooy) en een carriere in het welvarende Nederland of volgt hij zijn hart en trouwt hij met de Hindoestaanse Rubia (Diana Gangaram Panday), zijn grote liefde, en helpt hij het net zelfstandig geworden Suriname opbouwen? De la Parra liet onnadrukkelijk de politieke en raciale spanningen zien van het multi-etnische Suriname, tegen de achtergrond van een liefdesgeschiedenis tussen een creoolse student en een Hindoestaanse jonge vrouw. Bijna 35 jaar later geldt de film nog steeds als richtingwijzer voor wie iets van Suriname wil begrijpen. Pim de la Parra Met medeproducer, -scenarist en -regisseur Wim Verstappen schudde Pim de la Parra (Paramaribo, 1940) in de jaren zestig het Nederlandse filmwereldje op. Productiemaatschappij $corpio Films baarde opzien met vrijzinnige speelfilms als De minder gelukkige terugkeer van Joszef Katus naar het land van Rembrandt (1966), Blue Movie (1971) en Frank & Eva: Living Apart Together (1973), Wan pipel (1976). Ook de Nederlandse filmkritiek werd opgefrist door de komst van het blad Skoop (1962-1993), waarvan De la Parra medeoprichter was. Als regisseur en producent kende De la Parra (financiele) pieken en dalen; vanaf de jaren tachtig gold hij als godfather van de Nederlandse minimal movie: in hoge mate geimproviseerde lowbudget en no-budget speelfilms waarin het complexe liefdesleven van de hoofdrolspelers vaak tot verwarrende en tragikomische verwikkelingen leidt. Binnenkort verschijnt over de controversiële cineast de film Parradox van In-Soo Radstake (Made in Korea). Centraal in deze persoonlijke documentaire staan films, vrouwen, ego en geld - belangrijke thema's in De La Parra's leven. EYE werkt aan de restauratie van nagenoeg het volledige oeuvre van De la Parra. De la Parra-programma in EYE Ter gelegenheid van de restauratie en heruitbreng van Wan pipel stelt EYE een programma samen, dat focust op de relatie De la Parra - Suriname. Als een van de weinige filmmakers in Nederland toonde De la Parra interesse in de net zelfstandig geworden ex-kolonie. Ook op latere leeftijd verflauwde De la Parra's engagement met zijn vaderland niet. In 2005 was hij de drijvende kracht achter de oprichting van de Surinaamse Film Academie in Paramaribo. Naast Wan pipel is ook De la Parra's recente Surinaamse werk te zien, aangevuld met twee films uit de jaren tachtig, door De la Parra zelf geselecteerd en onlangs door EYE gerestaureerd. De la Parra-dag: drie films en publieksinterview door Ivette Forster in EYE Op zondag 3 oktober zijn vanaf 13.00 drie door Pim de la Parra in Suriname opgenomen films te zien in EYE: Wan pipel (1976), Het geheim van de Saramacca-rivier (2007) en Het laatste verlangen (2008). In zijn laatste werk brengt de nu 70-jarige regisseur al zijn fascinaties bij elkaar: liefde, erotiek, de Caribische manier van leven, de Surinaamse geschiedenis en de drang om over dat alles lichtvoetige films te maken, ongehinderd door volledig uitgewerkte, 'doodgeschreven' scenario's of door fondsen en producers opgelegde verplichtingen. Na de vertoning van Wan pipel zal documentairemaakster en tv-presentatrice Ivette Forster De la Parra interviewen voor publiek. De live muzikale omlijsting wordt verzorgd door Flower to the People (Fleur Tolman en Frank Ong-Alok, die ook de filmmuziek verzorgden bij Het laatste verlangen). Dagprijs ââ€Å¡Ã‚¬20,-. De films zijn ook los te bezoeken.

Er staat een uitgebreid interview van mij met Jos Stelling de mede-oprichter van het Nederlands Filmfestival in de nieuwe SKRIEN

Hij speelde al bij en hoofdrollen in films en op tv. Als unfunny Clown bijvoorbeeld in de serie Klein Holland of in films die dankzij hem met awards op binnen en buitenlandse filmfestivals bekroond werden zoals Consumptie verplicht. Zondag 19 september is acteur Armin Scheuten te gast op het gevaarlijk goed kunst&festival in Nijmegen. De korte film I quit, waarin Scheuten een kantoormedewerker speelt en die ook al drie keer genomineerd was, wordt er getoond in de valkofzaal van het Lindeberg in Nijmegen. Scheuten, die eigenlijk theatermaker was en in Duitsland radioprogramma's presenteerde, werkt en leeft sinds 2004 in Nederland en is sinds 2007 vaker te zien op tv en in films. Zijn debuut maakte hij 2007 bij Paul de Leeuw en diverse andere programma's. Eerste film en tv rollen waren het gevolg. Inmiddels werkt hij samen met bekende Duitse en Nederlandse acteurs aan allerlei projecten. De opnamen van de Nederlandse thriller Omega, met Scheuten in een hoofdrol zijn al begonnen. Evenals opnamen voor de jeugdfilm mijn hart is niet van steen, waarin hij ook de dramaturgie voor zijn rekening heeft genomen. Begin 2011 gaan de opnamen van de jeugdfilm de Uitvinders en het Zonnewiel van start, waarin Scheuten een messenwerper speelt. Tevens werkt hij als docent acteren in cursussen en opleidingen voor jonge kunstenaren en acteurs en als regisseur. De organisatie van het gevaarlijk goed festival heeft Scheuten daarom als eregast uitgenodigd, juist ook omdat hij jonge filmmakers steunt en de kunst in Nederland probeert te bevorderen.